باز گشت به صفحه اصلي حبيکه

سود و زيان آدما در چيه ؟

 

 

در نخستين خلوت انديشه يه موضوع مطرح شد و قرار شد با هم درباره اش فکر کنيم . بله ، سود و زيان آدما در چيه ؟ آيا دنيا برنده و بازنده اي داره ؟ پاسخ به اين سوال به نوع بينش و نگرش هاي ما بر ميگرده . افرادي که زندگي انسان رو محدود به اين دنيا ميدونند سود و زيان او رو در رسيدن به اهداف و لذتهاي مادي تلقي ميکنند .

راستي نگرش شما به دنيا چه جوريه؟

اگر انسان را موجودي داراي روح و جسم بدونيم ، در اين صورت تنها ، رسيدن به اهداف دنيايي ،نميتونه باعث سود و زيانش بشه . بلکه بايد اهدافي باشه که بتونه کل زندگي انسان رو بعد از مرگ  در بر داشته باشه .

فرض کنيد مسابقه تير اندازي اي ترتيب داده شده ، کساني که نتونن هدف رو درست ببينند، نميتونند به هيچ وجه برنده مسابقه باشند ، تنها کساني که هدف رو دقيق مي بينند و خوب نشونه گيري ميکنند امکان برنده شدن دارند .

انسان براي اينکه به هدف مورد دلخواهش برسه بايد اول اون هدف رو درست بشناسه و شناخت اون نيازبه آگاهي از حقايق وجود انسان و آغاز و پايان دنيا داره ، تا اين شناخت بدست نياد نميشه رفتارهايي درست و شايسته اي هم داشت .

تا وقتي که ما نگاهمون به دنيا نگاه به يه مسابقه با هدف برد نباشه، امکان برنده شدن حتي از 1% هم کمتره . مثل افرادي که تو زمين بازي فوتبال يه گوشه مي ايستن و نگاه ميکنن در حاليکه خود اونا از بازيکنان مسابقه هستند نه تماشا چي !!!! تا وقتي باور نکنيم در بازي هستيم فکر گل زدن به مخيله مون هم نميرسه . پس بايد اول باور کرد که يه مسابقه اي در کارهست .

اگه دنيا واقعا مسابقه باشه تکليف اونايي که خودشونو تماشاچي دونستن چيه ؟ ما هنوز تو اين قسمت درک و شناخت از دنيا مشکل داريم، ديگه قواعد بازي بماند . نظر شما چيه ؟

ديد شما به دنيا چگونه است ؟

مگه اينطور نيست که عمر ما محدوده و زمان ما براي بردن ،همين مدت عمرماست ؟ پس کساني که از اين مدت نود دقيقه اي،  بيشترين استفاده رو نکنن مي بازند ، درسته ؟ امام علي (ع) فرموده اند : هيچ عمر يافته اي از شما روزي از عمر خود را سپري نميکند مگر اينکه روزي از اجل خود را ويران ميکند . (لا يُعمّر ُ معمَّر منکم يوما من عُمُره الا بهَدَم آخر من اجله ) خطبه 145 نهج البلاغه صبحي صالح

با هر نفسي که ميکشيم ، يه قدم به پايان زمان مسابقه نزديک ميشيم ، حالا ديگه ترس هم برما غلبه کرده، حتي نفس هم نميتونيم بکشيم ، چون ممکنه آخرينش باشه !!!

حالا شما بفرماييد، براي بردن در مسابقه فوتبال چي لازمه ؟ حتما ميگيد يه مربي خوب ، يه برنامه دقيق و تيم قوي و...

براي بردن توي مسابقه دنيا چطور؟ فقط  به ما هم  بگيد ، که ممکنه دير بشه و سوت آخر بازي ما رو بزنن .

منتظر انديشه هاي والاي شما درخلوت انديشه حبيکه هستيم : http://www.vuhadith.com/forum/viewforum.php?f=171&sid=299b902fad9ab3583ba6957eb1cd1a2a

 

 

 

خدايا کسي که تو رو نداره چي داره ؟

توي اين دنياي تيره و تار

دنيايي که دلا رو سنگ ميکنه

دنيايي که آدمو وابسته ميکنه و بعد ترکش ميکنه .

دنيايي که دروغ و نيرنگ راه و روش هميشگي اونه .

دنياي که چشما رو به حقیقت کور میکنه .

دنیایی که ظاهرش قشنگ و باطنش زشته .

تنها تویی که پناه بی پناهانی .

تنها توملجأ و مأوای بندگانی .

تنها تو یی که با نظر رحمتت به کوهها نگاه کردی و اونا رو بلند کردی .

تنها تویی که به دریا نظر کردی و آنها را به موج و خروش آوردی .

تنها تویی که زمین را مسطح و آروم کردی .

خدایا میشه با همون نگاهت به منم نگاه کنی؟

این دنیا سخت من رو به خودش مشغول کرده کمکم کن .

خدایا پناه میبرم به تو

از اینکه دلم سنگی بشه .

از اینکه فرصتم تموم بشه .

از اینکه به رضای تو نرسم .

از اینکه تو خواب غفلت غرق بشم .

از اینکه آرزوهای طول و دراز چشمامو به حقیقت ببنده .

از اینکه نفس بر من غالب بشه .

از اینکه آخرت رو فراموش کنم .

از اینکه دست خالی در مقابلت بایستم .

از اینکه سرافکنده و شرمنده ات بشم .

از اینکه این همه نعمت رو قدر ندونم .

از این یادت رو فراموش کنم .

از اینکه زشتی هام رو عاشقای تو ببینن .

از اینکه از تو جدا بشم .

از اینکه من رو تنها بذاری.

از اینکه بهم خشم بگیری.

از اینکه عشقت رو از من دریغ کنی.

آخه خودت خوب میدونی که من تنها تو رو دارم .

اون موقع که من نبودم تو به یاد من بودی .

اون موقع که هیچ کس به فکر من نبود تو به فکرم بودی.

اون موقع که کسی منو نمیخواست تو منو میخواستی .

اون موقع که کسی یاریم نمیکرد تو یاری ام میدادی.

اون موقع که کسی دوستم نداشت تو دوستم داشتی .

اون موقع که کسی به فکرمن نبود تو نون و آبم دادی .

اون موقع که کسی با من مهربون نبود تو مادر مهربون بهم دادی .

اون موقع که دستم از همه کارا کوتاه بود تو دست نوازشگر پدر رو بر سرم کشیدی .

اون موقع که فکرم کار نمیکرد تو معلم مهربون بهم دادی .

اون موقع که مشکل داشتم تو حلال مشکلاتم بودی.

اون موقع که تنها میشدم تو مونس تنهایم بودی .

اون موقع که کسی نمیتونست آرومم کنه تنها تو آروم قلبم بودی.

خدای خوبم حالا به خاطر گناهام میخوای ترکم کنی؟

میخوای منو از بقیه بنده هات جدا کنی؟

میخوای منو تنها بذاری؟

میخوای فراموشم کنی؟

میخوای منو بسوزونی؟

باورم نمیشه

نه نه نه

باورم نمیشه

من معذرت میخوام .

تو که خیلی خوبی ....

همیشه خوبی کردی....

من هی گناه کردم تو هم هی بخشیدی .

این بارم ببخش. ببخش. ببخش .

این بارم بگذر.مثل همیشه. 

میدونم میگذری اما این بارکاری کن که دیگه برنگردم .

کاری کن که دیگه پیشت شرمنده نشم .

کاری کن که خوبیات از یادم نره .

کاری کن که عشقت تو دلم موندگار بشه .

خدای خوبم هر چند بار گناهم سنگینه .

هر چند روم سیاهه.

هر چند دستم خالیه.

هر چند چیزی ندارم لایق خوبی هات باشه .

فقط میتونم بگم دوستت دارم .

همیشه امیدم تویی.

تنها به تو توکل میکنم .

و فقط و فقط تو رو میخونم . 

یا غایت آمال العارفین .  

 

 

 

 

نويسنده: صفايي(جمعه 9/4/1385 :: ساعت 11:57 عصر)

نظرات ()